இன்றைய இறைமொழி. செவ்வாய், 17 நவம்பர் 2026. காத்திருந்த காட்டு அத்திமரம்

இன்றைய இறைமொழி
செவ்வாய், 17 நவம்பர் 2026
பொதுக்காலம் 33-ஆம் வாரம்
திவெ 3:1-6, 14-22. லூக் 19:1-10

காத்திருந்த காட்டு அத்திமரம்

எரிகோ நகரின் வழியோரத்தில் ஒரு காட்டு அத்திமரம் நிற்கிறது. அந்த மரத்தை நோக்கி இரண்டு பேர் வருகின்றனர். ஒருவர் சக்கேயு. அவர் உயரம் குறைந்தவர். இயேசு யார் என்று பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆவலில் அந்த மரத்தில் ஏறுகிறார். இன்னொருவர் இயேசு. அவர் சக்கேயுவைக் காண வருகிறார். சக்கேயு இயேசுவைப் பார்க்க விரும்புகிறார்; ஆனால் இயேசுவோ சக்கேயுவைத் தேடுகிறார். இந்த இரு தேடல்களும் அந்த காட்டு அத்திமரத்தின் அருகில் சந்திக்கின்றன.

சக்கேயு ஒரு வரித்தண்டுபவர். தம் சமகாலத்து மக்களால் பாவி என்று முத்திரையிடப்பட்டவர். பணம் இருந்தது. அதிகாரம் இருந்தது. ஆனால் ஏதோ ஒன்று குறைந்திருந்தது. இல்லாவிட்டால் கூட்டத்தைக் கடந்து, மரத்தில் ஏறி, இயேசுவைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவல் அவருக்குள் எழுந்திருக்காது.

சக்கேயு மரத்தில் ஏறியது உடல் உயரத்தை ஈடுசெய்ய மட்டுமல்ல. அது உள்ளார்ந்த ஒரு தேடலின் வெளிப்பாடு. ‘நான் இயேசுவைப் பார்க்க வேண்டும்’ என்ற ஆசை அவரை மரத்தில் ஏற்றுகிறது. ஆனால் நற்செய்தியின் ஆச்சரியம் என்னவெனில், இயேசுவே முதலில் அவரைப் பார்க்கிறார். ‘சக்கேயுவே, விரைவாய் இறங்கி வா, இன்று உமது வீட்டில் நான் தங்க வேண்டும்’ என்று அழைக்கிறார்.

சக்கேயு இயேசுவைக் காண வந்தார். இயேசு அவருடைய வீட்டைத் தேடி வந்தார்.

இதுவே நற்செய்தியின் இதயம். நாம் கடவுளைத் தேடுகிறோம் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் பல நேரங்களில் கடவுளே நம்மை ஏற்கெனவே தேடிக்கொண்டிருக்கிறார். நாம் ஒரு மரத்தில் ஏறுகிறோம், அவர் நம் பெயரைச் சொல்லி அழைக்கிறார். நாம் அவரைப் பார்க்க நினைக்கிறோம், அவர் நம் வீட்டிற்குள் வர நினைக்கிறார்.

இந்தக் காட்சி தொடக்கநூலின் ஒரு காட்சியை நினைவூட்டுகிறது. அங்கே மனிதர்கள் மரங்களுக்குள் மறைந்து கொள்கிறார்கள். தங்கள் நிர்வாணத்தையும், தங்கள் குற்றத்தையும், தங்கள் பயத்தையும் மறைக்க முயல்கிறார்கள். கடவுள் அவர்களைத் தேடி வருகிறார்: ‘நீ எங்கே இருக்கிறாய்?’ என்று கேட்கிறார். இங்கே சக்கேயு மரத்தில் மறையவில்லை, பார்க்க ஏறுகிறார். ஆனால் இரண்டிலும் ஒன்று பொதுவாக இருக்கிறது: மனிதன் மரத்திற்கு செல்கிறான், கடவுள் மனிதனைத் தேடி வருகிறார்.

ஒரு மரம் மனிதனை மறைக்கலாம். அதே மரம் ஒருவரை கடவுளிடம் கொண்டு செல்லவும் முடியும்.

சக்கேயுவின் வாழ்க்கையில் அந்த காட்டு அத்திமரம் ஒரு திருப்புமுனையாகிறது. அவர் அதில் ஏறவில்லை என்றால் இயேசுவை பார்த்திருக்க முடியாது. ஆனால் அவர் அதிலேயே இருந்து கொண்டிருந்தால் இயேசுவுடன் நடந்திருக்கவும் முடியாது. அதனால் இயேசு, ‘இறங்கி வா’ என்று சொல்கிறார்.

இது முக்கியமானது. ஆன்மீக வாழ்க்கையில் சில மரங்கள் நமக்கு தேவை. சில இடங்கள், சில அனுபவங்கள், சில மனிதர்கள், சில சந்திப்புகள் நம்மை உயர்த்தி, நாம் முன்பு காணாததைப் பார்க்க உதவுகின்றன. ஆனால் அவை நிரந்தரமாக தங்கும் இடங்கள் அல்ல. ஒரு கட்டத்தில் நாம் இறங்கி வர வேண்டும். கடவுள் நம்மைக் காண்பதற்காக மட்டும் அழைப்பதில்லை; நம்மோடு உறவு கொள்ள அழைக்கிறார்.

‘இன்று உமது வீட்டில் நான் தங்க வேண்டும்’ என்ற இயேசுவின் சொல் சக்கேயுவின் வாழ்வை மாற்றுகிறது. இயேசு முதலில் அவனிடம், ‘திருந்து; பிறகு நான் வருகிறேன்’ என்று சொல்லவில்லை. ‘உன் தவறுகளைச் சரிசெய்; அப்பொழுது நான் உன்னை ஏற்றுக்கொள்வேன்’ என்றும் சொல்லவில்லை. முதலில் அவர் சக்கேயுவின் வீட்டிற்குள் செல்கிறார். அந்த ஏற்றுக்கொள்ளுதல்தான் சக்கேயுவின் மனமாற்றத்துக்குக் காரணமாகிறது.

சக்கேயு உடனே தன் வாழ்வை மாற்றுகிறார். தன் சொத்தில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கத் தயாராகிறார். யாரிடமாவது ஏமாற்றி எடுத்திருந்தால் நான்கு மடங்கு திருப்பிக் கொடுக்கிறேன் என்கிறார். உண்மையான கடவுள் அனுபவம் வாழ்க்கையின் அமைப்பையே மாற்றுகிறது. பணத்தோடு உள்ள உறவு மாறுகிறது. மனிதர்களோடு உள்ள உறவு மாறுகிறது. நியாயம் பற்றிய புரிதல் மாறுகிறது.

அதனால் இயேசு, ‘இன்று இந்த வீட்டிற்கு மீட்பு வந்தது’ என்கிறார்.

மீட்பு என்பது சக்கேயு தனிப்பட்ட முறையில் நன்றாக உணர்ந்தது மட்டும் அல்ல. அவர் வாழ்ந்த விதம் மாறியது. அவரது செல்வம் புதிய திசை பெற்றது. மற்றவர்களுடன் இருந்த உறவு புதுப்பிக்கப்பட்டது.

‘இழந்துபோனதைத் தேடி மீட்கவே மானிட மகன் வந்துள்ளார்’ என்ற இயேசுவின் வார்த்தை இதன் முடிவாகிறது.

முதல் வாசகத்தில், திருவெளிப்பாட்டு நூலில், இலவோதிக்கேயாத் திருஅவையிடம் பேசுகிற கடவுள், ‘நீ குளிர்ச்சியாகவும் இல்லை, சூடாகவும் இல்லை. குளிர்ச்சியாகவோ சூடாகவோ இருந்திருந்தால் எத்துணை நலமாய் இருந்திருக்கும். இவ்வாறு நீ குளிர்ச்சியாகவோ சூடாகவோ இல்லாமல் வெதுவெதுப்பாய் இருப்பதால் என் வாயிலிருந்து உன்னைக் கக்கிவிடுவேன்’ என எச்சரிக்கிறார்.

குளிரும் இல்லை, சூடும் இல்லை. வெளிப்படையான மறுப்பும் இல்லை, முழுமையான பற்றும் இல்லை. இது ஆபத்தான நிலை.

சக்கேயு அப்படியில்லை. அவர் குறைகளோடு இருந்தாலும் தேடுகிறவர். அவர் மரத்தில் ஏறுகிறார். ஆவலுடன் பார்க்கிறார். இயேசுவின் அழைப்பைக் கேட்டதும் இறங்குகிறார். வீட்டைத் திறக்கிறார். வாழ்க்கையை மாற்றுகிறார்.

நமக்கான கேள்வி இதுதான்: நம் வாழ்க்கையில் இன்னும் ஏற வேண்டிய காட்டு அத்திமரம் எது? நாம் கடந்து செல்கிற ஒரு வாய்ப்பு இருக்கிறதா? கடவுளை பார்க்க உதவும் ஒரு தருணத்தை நாம் அலட்சியம் செய்கிறோமா?

காட்டு அத்திமரங்கள் இன்றும் நிற்கின்றன. இயேசுவும் இன்னும் கடந்து செல்கிறார். பல நேரங்களில் நாம்தான் அவற்றில் ஏறாமல் கடந்து செல்கிறோம்.

சில நேரங்களில் அந்த மரம் ஒரு திருப்பலி ஆகலாம். ஒரு நல்ல புத்தகம் ஆகலாம். ஒரு துன்ப அனுபவம் ஆகலாம். ஒரு நண்பரின் வார்த்தை ஆகலாம். ஒரு அமைதியான நேரம் ஆகலாம். ஒரு தோல்வி ஆகலாம். ஒரு மனக்கசப்பு கூட கடவுளைக் காண உதவும் மரமாக மாறலாம்.

ஆனால் ஒருமுறை இயேசுவை அறிந்துவிட்டால், மரத்தில் தங்க முடியாது. இறங்கி வர வேண்டும். வீட்டைத் திறக்க வேண்டும். வாழ்க்கையை மாற்ற வேண்டும்.

சக்கேயு நமக்குச் சொல்லும் பாடம் இதுதான்: கடவுளைத் தேடுவதில் வெட்கப்படாதே. சிறியவன் என்று நினைத்துக்கொள்ளாதே. கூட்டம் உன்னை மறைத்தாலும் முயற்சியை விடாதே. ஏதாவது ஒரு மரத்தில் ஏறு. ஆனால் இயேசு பெயரைச் சொல்லி அழைத்தவுடன் உடனே இறங்கி வா.

ஏனெனில், நாம் அவரைத் தேடுவதைவிட அவர் நம்மை அதிகமாகத் தேடுகிறார்.

அருள்திரு யேசு கருணாநிதி
மதுரை உயர்மறைமாவட்டம்

இது ஒரு யெஸ்னி ப்ரேய்ஸ் முயற்சி

Leave a Reply