இன்றைய இறைமொழி
வாழ்வைச் சந்திக்கும் நற்செய்தி
புதன், 21 அக்டோபர் 2026
பொதுக்காலம் 29-ஆம் வாரம்
எபே 3:2-12. லூக் 12:39-48
வீட்டுப் பொறுப்பாளர்
நம் வாழ்வில் பல பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொள்கிறோம். குடும்பம், வேலை, திருஅவை, சமுதாயம் எனப் பல நிலைகளில் நமக்குப் பொறுப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. ஆனால் சில நேரங்களில் பொறுப்பை அதிகாரமாகவும், அதிகாரத்தை உரிமையாகவும் கருதத் தொடங்குகிறோம். நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டவற்றுக்கு நாமே உரிமையாளர்கள் என நினைக்கிறோம். இதுதான் நமது வாழ்வின் ஒரு முக்கியமான பிரச்சினை.
இன்றைய நற்செய்தியில், ‘நம்பிக்கைக்குரியவரும் அறிவாளியுமான வீட்டுப் பொறுப்பாளர் யார்?’ என்று கேட்கிறார் இயேசு. தலைவர் வந்து பார்க்கும்போது தம் பணியைச் செய்துகொண்டிருப்பவரே நல்ல பொறுப்பாளர் என்று பதிலளிக்கிறார்.
வீட்டுப் பொறுப்பாளரின் பணி மற்ற பணியாளர்களுக்கு உரிய நேரத்தில் உணவு வழங்குவது. அவரிடம் அதிகாரம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. ஆனால் அந்த அதிகாரம் பிறர்மேல் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்காக அல்ல் பிறருடைய தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக.
இந்த நற்செய்தியை வாசிக்கும்போது முதல் ஏற்பாட்டு யோசேப்பு நம் நினைவுக்கு வருகிறார். எகிப்தில் அடிமையாக விற்கப்பட்ட அவர், போத்திபாரின் வீட்டுப் பொறுப்பாளராக உயர்த்தப்படுகிறார் (காண். தொநூ 39). போத்திபாரின் மனைவி அவரைத் தவறான உறவுக்கு அழைத்தபோது, ‘கடவுளுக்கு எதிராக நான் எப்படிப் பாவம் செய்ய முடியும்?’ என்று கேட்கிறார் யோசேப்பு. அந்த இடத்தைவிட்டு வெளியேறுகிறார்.
யோசேப்பு நமக்கு இரண்டு பாடங்களைக் கற்றுத்தருகிறார். முதலாவது, நமது வரையறைகளை அறிந்திருப்பது. இரண்டாவது, அந்த வரையறைகள் மீறப்படும் சூழலிலிருந்து விலகத் துணிவது.
வீட்டின் சாவி பொறுப்பாளரிடம் இருக்கலாம். ஆனால் வீடு அவருக்குச் சொந்தமானதல்ல. அதுபோல, நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்புகள் நமக்கு உரிமையற்ற அதிகாரத்தை வழங்குவதில்லை. அவை நம்மை இன்னும் அதிகப் பொறுப்புள்ளவர்களாக மாற்றுகின்றன.
இயேசு இரண்டு வகையான பொறுப்பாளர்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார். ஒருவர் தலைவர் இல்லாதபோதும் தம் பணியை நேர்மையாகச் செய்கிறார். மற்றவர் தலைவர் வருவதற்குத் தாமதமாகும் என்று நினைத்து மற்ற பணியாளர்களைத் துன்புறுத்துகிறார்; தம் விருப்பம்போல் வாழத் தொடங்குகிறார்.
இருவருக்கும் பொறுப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் ஒருவர் அதை ஊழியமாகக் கருதுகிறார்; மற்றவர் அதை ஆதிக்கமாக மாற்றுகிறார்.
இறுதியில் இயேசு, ‘மிகுதியாகக் கொடுக்கப்பட்டவரிடம் மிகுதியாக எதிர்பார்க்கப்படும்’ என்கிறார்.
நமக்கு அதிகத் திறமைகள், வாய்ப்புகள், அறிவு, செல்வம் அல்லது அதிகாரம் கிடைத்திருந்தால், நாம் மற்றவர்களைவிட உயர்ந்தவர்கள் என்பது அதன் பொருள் அல்ல. நம்மிடமிருந்து அதிகமான நேர்மையும் அன்பும் பொறுப்புணர்வும் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன என்பதே அதன் பொருள்.
கடவுள் நமக்கு வழங்கியவற்றை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே முக்கியம். நம் அதிகாரத்தால் மற்றவர்கள் வளர்கிறார்களா? நமது பொறுப்புணர்வால் மற்றவர்களின் தேவைகள் நிறைவேறுகின்றனவா?
பொறுப்பு என்பது பிறரை ஆளுவதற்கான வாய்ப்பு அல்ல் பிறருக்கு வாழ்வளிப்பதற்கான அழைப்பு.
இன்றைய அழைப்பு: இன்று நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு பொறுப்பை நினைத்துப் பார்ப்போம். அதை இன்னும் அதிக நேர்மையுடனும் அன்புடனும் நிறைவேற்றுவோம்.
இன்றைய கேள்வி: என்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டவற்றை நான் ஆளுகிறேனா, அல்லது அவற்றின் வழியாகப் பிறருக்குப் பணிவிடை செய்கிறேனா?
இறைவேண்டல்: ஆண்டவரே, நீர் என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ள பொறுப்புகளை உணர்ந்து வாழ எனக்கு உதவியருளும். அதிகாரத்தில் தாழ்ச்சியையும், பணியில் நேர்மையையும், பிறரிடம் அன்பையும் கொண்டிருக்க எனக்குக் கற்றுத்தாரும். ஆமென்.
அருள்திரு யேசு கருணாநிதி
மதுரை உயர்மறைமாவட்டம்
இது ஒரு ‘யெஸ்னி ப்ரேய்ஸ்’ முயற்சி
Leave a Reply